1400 civarında Johannes Gensfleisch, Mainz'daki Hof zum Gutenberg'de doğar ve muhtemelen 24 Haziran'da (Aziz John Günü) St. Christoph Kilisesi'nde vaftiz edilir.

1419 civarında Gutenberg'in babası Friele Gensfleisch Mainz'da vefat eder. Ertesi yıl Gutenberg ve kardeşleri, ortak babalarının miras payı nedeniyle üvey kız kardeşi Patze ile mahkemede karşı karşıya gelirler.

1419/20 Erfurt Üniversitesi kayıtlarında 1419/20 kış dönemi için

1419/20 kış dönemi için bir Johannes de Altavilla'dan bahseder; bu kişi Johannes Gutenberg olabilir, ancak bu kesin olarak açıklığa kavuşturulamamıştır.

1428 civarı Mainz'da, şehrin içler acısı mali durumu da dahil olmak üzere çeşitli nedenlerle, şehrin patrisyenleri veya zanaatkar loncaları tarafından desteklenen siyasi iktidar aileleri arasında tekrar tekrar çatışmalar yaşanır. Çoğunluğu zanaatkarlar birliğinin temsilcilerinden oluşan konseyin vergi taleplerine karşı protesto amacıyla, geleneksel yönetici sınıfın, yani patrisyen ailelerin çok sayıda üyesi, aralarında Gutenberg ve Gensfleisch ailesi de olmak üzere, şehri terk eder.

1429-1434 Gutenberg'in bu yıllarda tam olarak nerede kaldığı bilinmemektedir.

1433 Gutenberg'in annesi Else Wirich, Mainz'da vefat eder; mirası üç çocuğu Friele, Else ve Henne (Johannes) Gensfleisch arasında paylaştırılır.

1434 Gutenberg'in Strazburg'da uzun yıllar kaldığına dair ilk resmi kayıt (1434-1444). Belgeye göre Gutenberg, Mainz Belediye Meclisi'nden 310 gulden tutarındaki gecikmiş kira ödemelerini tahsil etmek için Mainz şehir katibi Nikolaus von Wörrstadt'ı Strazburg'da borçlu olarak kayda geçirdi.

1436/37 Gutenberg, evlilik sözünü tutmadığı gerekçesiyle Strazburglu bir vatandaşın kızı olan Ennelin von der Isern Türe tarafından Strazburg'daki dini mahkemede dava edilir. Gutenberg'in bunun üzerine Ennelin ile evlenip evlenmediği ve davanın sonucu hakkında herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. Dava süresince Gutenberg, Ennelin'in tanığı Niklaus Schott'u yoksul, sefil bir insan olarak nitelendirir ve onun yalanlar ve aldatmacalarla yoksul ve sefil bir hayat sürdüğünü söyler. Bunun üzerine Niklaus Schott, Gutenberg'i hakaret suçlamasıyla dava eder ve Gutenberg 15 gulden para cezasına çarptırılır.

1436-1444 Şarap vergisi kayıt defteri olan Strazburg Helbeling Gümrük Defteri'ndeki kayıtlarda Gutenberg, ilk olarak Konstofeler'in yarı üyeleri, yani Konstofeler patrisyen birliğinin tam üye olmayan üyeleri arasında ancak aynı zamanda kuyumcular loncasının yarı üyesi olarak ve hiçbir loncaya üye olmayanların listesinde de yer alır. Buna karşılık, savaş durumunda şehir için hazırlanan bir seferberlik listesinde Gutenberg,

1443/44 yılı için, savunma katkısı olarak yarım at ödeyecek patrisyenler veya Konstofeler grubunda kayıtlıdır. Böylece, Strazburg'da geçirdiği dönemdeki sosyal statüsü belirsiz kalır, ancak muhtemelen bir "serbest usta"nın statüsüne karşılık geliyordu.

1439 Gutenberg, 1439 yılında Strazburg Konseyi nezdinde bir davada hesap vermek zorunda kalır. Kapsamlı tanık ifadeleri de içeren dava tutanakları, Gutenberg’in Strazburg’daki ticari, sanatsal ve zanaat faaliyetlerine ilişkin en önemli kaynaklardır. Bu kayıtlar, Gutenberg'in, büyük Aachen hacı ziyaretleri için sözde "hacı aynaları" üretmek üzere, Andreas Dritzehn dahil olmak üzere çeşitli Strazburglu vatandaşlarla kurduğu bir öğretim ve çalışma topluluğundan bahsetmekte, ancak aynı zamanda ikinci bir ticari ortaklıktan ve ortakların sıkı bir şekilde gizli tutmaları gereken Gutenberg'in gizli bir sanatından da söz etmektedir. Bu ticari sırla bağlantılı olarak bir matbaadan ve "baskıya ait" malzemeden de söz edildiği için, büyük olasılıkla Gutenberg'in Strazburg'da icadının çeşitli unsurlarını uygulamaya koyduğu ve ilk baskı denemelerini gerçekleştirdiği varsayılabilir.

1441/1442 Johann Karle adlı asilzade, Strazburg'daki St. Thomas Vakfı'ndan 100 Strazburg denarı tutarında bir kredi aldığında, Gutenberg varlıklı bir kefil olarak ortaya çıkmaktadır. Sadece bir yıl sonra Gutenberg, aynı para biriminden 80 poundluk bir krediyi St. Thomas Manastırı'ndan kendisi alır, ancak bunu hayatının sonuna kadar geri ödeyemez ve bu nedenle, aralarında Rottweil'deki imparatorluk saray mahkemesinin de bulunduğu çeşitli mahkemeler tarafından defalarca dava edilir.

1444 - 1448 Bu dönemle ilgili olarak Gutenberg'in nerede kaldığı ve faaliyetleri hakkında hiçbir bilgi bulunmamaktadır.

1448 Gutenberg Mainz'a geri döner ve akrabası Arnold Gelthuß'un aracılığıyla yüzde 5 faizle 150 guldenlik bir kredi alır; bu parayı muhtemelen icadını daha da mükemmelleştirmek için kullanır.

1450'den önce Gutenberg, 1360 civarında Thüringen'de yazılmış bir Sibyl kitabına dayanarak, Kıyamet Günü'nü anlatan bir şiiri Almanca olarak basar. Gutenberg'e atfedilen muhtemelen en eski baskı, sadece küçük bir parçası günümüze ulaşmıştır ve bu parçanın basım yeri ve yılı henüz kesin olarak belirlenememiştir.

1450-1452 Mainzli avukat Johannes Fust, Gutenberg’e, bir matbaa atölyesi kurmanın yanı sıra ücretli yardımcıların istihdamı için de hatırı sayılır miktarda para gerektiren pahalı projesi için başlangıçta 800 gulden borç verir. Muhtemelen 1452 yılında Fust, 800 guldenlik bir ödeme daha yaparak ortak girişime, ya da kaynaklarda belirtildiği gibi, kitap işine ortak olur.

1452-1454 arası: 42 satırlık Latince İncil'in tahmini 180 adetlik bir baskı ile basılması, bunların yaklaşık 30'u parşömen üzerine. İlk nüshalar, ciltlenmemiş basılı kitapçıklar halinde, 1454 sonbaharında Frankfurt İmparatorluk Meclisi sırasında, muhtemelen Gutenberg'in kendisi olan "mucizevi adam" (vir mirabilis) tarafından satışa sunulur.

1454/55 Gutenberg'in atölyesinde, 30 veya 31 satırlık, "Kıbrıs af mektupları" olarak adlandırılan belgeler basıldı; Papa Calixt III, bu belgelerin gelirini Kıbrıs'taki Türklere karşı bir haçlı seferini finanse etmek için kullanmak istiyordu.

1455 Fust'un, ödenmemiş faiz ve para geri ödemeleri nedeniyle Gutenberg aleyhine açtığı dava hakkında, noter Ulrich Helmasperger'in adını taşıyan, 6 Kasım 1455 tarihli Helmasperger Noterlik Belgesi adlı bir belge bilgi vermektedir. Davanın tamamından sadece tek bir belge parçası olsa da, bu belge Gutenberg'in Fust ile olan ticari bağlantıları ve 42 satırlık İncil'in basımı hakkında en önemli kaynağımızdır. Sonucu kesin olarak bilinmeyen bu davada Gutenberg, muhtemelen tüm İncil baskılarını ve matbaasının büyük bir bölümünü kaybetmiştir.

1457 Fust-Schöffer matbaasında, üç renkli baskının ilk örneği olan Mainz Mezmurları tamamlanır. Metni büyük ölçüde değiştirilmiş ikinci bir baskı ise 1459 yılında yayınlanır.

1462 Mainz'daki iki rakip başpiskopos arasındaki anlaşmazlık sırasında, Papa'nın desteklediği aday Adolf von Nassau, 29 Ekim gecesi sokak çatışmalarında şehri ele geçirir; şehir ardından yağmalanır ve kısmen tahrip edilir. Çok sayıda aile uzun süre Mainz'dan sürülür, çiftlikleri Adolf von Nassau'nun yandaşlarına verilir. Gutenberg Malikanesi de bu yıllarda el değiştirir, bu da Johannes Gutenberg'in de Mainz piskoposluk kavgasının kaybedenleri ve mağdurları arasında yer aldığını düşündürür. Nitekim bu yıllarda Gutenberg'in çeşitli akrabalarının da yakınlardaki Frankfurt'ta sürgünde olduğu belgelenmiştir.

1465 Mainz Başpiskoposu Adolf von Nassau, Johannes Gutenberg'i sarayına alır ve ona ömrünün sonuna kadar cömert şarap, tahıl ve giysi bağışlarının yanı sıra, şehir sakinlerinin normalde elektörüne ödemek zorunda oldukları vergilerden ve hizmetlerden muafiyet tanır. Bu onurun arka planı bugüne kadar netleştirilememiştir.

1468 3 Şubat 1468'de Johannes Gutenberg, Hof zum Algesheimer'da vefat eder ve Mainz'daki Fransisken Kilisesi'ne (1742'de yıkılmıştır) defnedilir. Aynı ay içinde, eski belediye avukatı Dr. Konrad Humery, Gutenberg'in daha önce Humery'den ödünç aldığı çeşitli baskı aletlerini, bunları sadece Mainz şehri sınırları içinde kullanmak şartıyla geri aldı.

1499 Adam Gelthuß tarafından kaleme alınan ve Gutenberg'in Mainz'daki Fransisken Kilisesi'ne defnedildiğine dair bir not içeren ilk ölüm ilanı, Mainz'da Peter Friedberg tarafından basılan Ad illustrissimum Bavariae ducem Philippum adlı kitapta yayınlanır.

1504 Mainz Üniversitesi profesörü Ivo Wittig, Hof zum Gutenberg'de Latince şu yazıtın bulunduğu bir anıt taşı diktirir: "Kitap basım sanatını ilk keşfeden ve bu sanatla tüm dünyaya hizmet eden Mainzli Johannes Gutenberg'e, Ivo Wittig 1504 yılında bu taşı anıt olarak dikmiştir".

1565/1568 Gutenberg'in ilk kurgusal portresi, Heinrich Pantaleon'un Basel'de yayınlanan ünlü Almanların yaşam öykülerinin Latince ilk baskısında bir ağaç oyma baskı olarak yer alır. Sadece üç yıl sonra yayınlanan Almanca baskıda, yine hiçbir otantik veya çağdaş kaynağa dayanmayan, mucidin ikinci bir portresi yer alır. Gutenberg'in gerçek görünüşü hakkında kesin bir bilgi yoktur.

1741 Leipzig'de J. D. Köhler'in programatik eseri "Gutenberg'in Onurunun Kurtarılması" yayınlanır.

1798 Gotha'da toplanan Avrupalı astronomlar, Gemi, Tek Boynuzlu At ve Büyük Köpek takımyıldızları arasında yer alan yıldız kümesini "Gutenberg" takımyıldızı olarak gök haritasına dahil etmeye karar verir. Bu karar J.E. Bode tarafından uygulanır. Yaygın olarak kullanılan gök haritalarının en az iki baskısı bulunmaktadır. Her ikisinde de matbaa atölyesi, yani Officina Typographica / Atelier Typographique işaretlenmiştir. 1825 civarında bu haritalar, yıldızlı gökyüzünü kendi kendine öğrenmek için ilginç bir öğretim aracı olan "Urania's Mirror" için şablon görevi gördü. Bu harita koleksiyonu, 1993 yılında C. Tennant'ın "The box of Stars" adlı eserinde, "Atelier Typographique" takımyıldızı da dahil olmak üzere yeniden basıldı.

1835'te Beer/Maedler adlı astronomlar, Mappa Selenographica adlı eserlerinde bir ay kraterine "Guttemberg" adını verdiler; Uluslararası Astronomi Birliği (IAU) ise 1935'te bu adı Gutenberg olarak kabul etti.

1914'te Wiesbadenli astronom Dr. Franz Kaiser, (777) Gutemberga adını verdiği bir küçük gezegen keşfetti. IAU tarihi takımyıldızını benimsememiş olsa da, bugün bile tamamen unutulmuş değildir. "Gutenberg ve Astronomi" konusuyla ilgili daha fazla ayrıntı, Mainz Amatör Astronomlar Derneği'nin sayfasında bulunabilir.

1827 Heykeltıraş Joseph Scholl tarafından yaratılan ilk figüratif Gutenberg anıtının Mainz'daki Hof zum Gutenberg'de dikilmesi (bugün Gutenberg Müzesi'nin idari binasında sergilenmektedir).

1837 Klasikçi heykeltıraş Bertel Thorvaldsen tarafından yapılan ve daha sonra birçok Gutenberg anıtına örnek olan Gutenberg anıtının açılışı.

1900 Johannes Gutenberg'in 500. doğum günü kutlamaları vesilesiyle Gutenberg Müzesi kurulur.

1962 Gutenberg Müzesi, "Dünya Baskı Sanatı Müzesi" unvanını aldı.

1968 Johannes Gutenberg'in 500. ölüm yıldönümü tüm dünyada törenlerle anılır.